ส่วนประกอบท่อสแตนเลส, เลือกตามเกรด.

304L มีปริมาณคาร์บอนสูงสุดต่ำกว่า 304. ระดับคาร์บอนที่ลดลงนั้นช่วยลดความเสี่ยงต่อการเกิดอาการแพ้ในการเชื่อมโลหะหลายๆ แบบ. ตัวเลือกสุดท้ายจะต้องตรงกับข้อกำหนดเฉพาะของวัสดุที่ใช้บังคับ, รหัสการออกแบบ, การรักษาความร้อน, และเงื่อนไขการให้บริการ.

316L มีโมลิบดีนัมและโดยทั่วไปมีความต้านทานต่อการเกิดรูพรุนได้ดีกว่า 304L ในสภาพแวดล้อมที่มีคลอไรด์จำนวนมาก. ความเข้มข้นของคลอไรด์, อุณหภูมิ, รอยแยก, เคมีทำความสะอาด, และควรตรวจสอบอายุการใช้งานที่คาดหวังก่อนการคัดเลือก.

310, 321, และ 347 โดยทั่วไปจะได้รับการประเมินสำหรับหน้าที่ที่มีอุณหภูมิสูง, แต่พวกเขาก็แก้ปัญหาที่แตกต่างกัน. 310 เป็นที่รู้จักในด้านความต้านทานการเกิดออกซิเดชัน, ในขณะที่ 321 และ 347 เป็นเกรดที่มีเสถียรภาพ. ความเครียดที่อนุญาต, การปั่นจักรยานด้วยความร้อน, บรรยากาศ, การประดิษฐ์, และรหัสที่ใช้บังคับจะกำหนดตัวเลือกสุดท้าย.

เลขที่. 904L เป็นวัสดุโลหะผสมที่สูงกว่าซึ่งมีไว้สำหรับสภาวะการกัดกร่อนที่มีความต้องการสูง, แต่มันก็เปลี่ยนแปลงต้นทุนด้วย, ความพร้อมใช้งาน, การฝึกเชื่อม, และการควบคุมโครงการ. การกัดกร่อนและการตรวจสอบวงจรชีวิตที่จัดทำเป็นเอกสารควรมีความสมเหตุสมผลในการใช้งาน.

ระบบท่ออาจใช้ตระกูลโลหะผสมที่สอดคล้องกัน, แต่แบบฟอร์มส่วนประกอบแต่ละชิ้นสามารถมีการกำหนดเกรด ASTM ที่แตกต่างกันได้, เส้นทางการผลิต, มาตรฐานมิติ, ระดับความดัน, และข้อกำหนดในการทดสอบ. ยืนยันความเข้ากันได้ข้ามขอบเขตแรงกดดันทั้งหมด.

ระบุประเภทสินค้า, เกรดวัสดุและข้อกำหนด, ขนาด, กำหนดการหรือเบื่อ, ระดับความดัน, หันหน้าหรือสิ้นสุดการเชื่อมต่อ, มาตรฐานมิติ, ปริมาณ, ข้อกำหนดการทดสอบและการรับรอง, และเงื่อนไขการบริการที่ตั้งใจไว้.