ขั้นตอน 1: กำหนดซองการออกแบบที่แท้จริง

บันทึกแรงกดดันในการออกแบบ, อุณหภูมิการออกแบบ, ช่วงการดำเนินงาน, สภาพอารมณ์เสีย, สื่อกระบวนการ, ค่าเผื่อการกัดกร่อน, หน้าที่ตามรอบและอายุการใช้งานที่คาดหวัง. การเลือกอุณหภูมิสูงไม่ใช่การออกกำลังกายที่อุณหภูมิเดียว. การสัมผัสกับการคืบคลานในระยะยาว, ภาวะชั่วคราวทางความร้อน, ออกซิเดชัน, ความเสียหายของไฮโดรเจนและการกัดกร่อนภายใต้ฉนวนอาจควบคุมส่วนต่างๆ ของการตัดสินใจ.

รหัสท่อที่นำมาใช้, ข้อมูลจำเพาะของลูกค้าและคลาสไลน์สร้างเส้นทางวัสดุที่อนุญาต. ช่วงอุณหภูมิทางการตลาดที่เผยแพร่ไม่สามารถใช้แทนข้อมูลความเครียดที่อนุญาตของรหัสหรือตารางอุณหภูมิความดันของมาตรฐานหน้าแปลน.

ขั้นตอน 2: เลือกระบบวัสดุที่เข้ากันได้

จับคู่หน้าแปลนกับท่อที่อยู่ติดกัน, ฟิตติ้ง, ตัววาล์ว, กลยุทธ์การเชื่อมโลหะและการโบลต์. F11, F22 และ F91 ต่างก็อยู่ในระบบโลหะวิทยาที่แตกต่างกัน. หน้าแปลนที่มีความแข็งแรงระบุสูงกว่าอาจทำให้เกิดการเชื่อมที่ไม่ตรงกันได้, ข้อกำหนดการขยายตัวทางความร้อนหรือการบำบัดความร้อนหากใช้นอกประเภทสายที่ต้องการ.

ขั้นตอน 3: ให้คะแนนหน้าแปลนและออกแบบข้อต่อ

ใช้มาตรฐาน ASME ที่เกี่ยวข้องและฉบับที่นำมาใช้เพื่อกำหนดพิกัดอุณหภูมิความดันสำหรับกลุ่มวัสดุและประเภทที่แน่นอน. ระดับ 600 ไม่ได้หมายความว่า 600 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว, และชั้นเรียน 900 ไม่ได้หมายความว่า 900 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว. ความดันที่มีอยู่เปลี่ยนแปลงไปตามวัสดุและอุณหภูมิ.

จากนั้นเลือกประเภทหน้าแปลน, หันหน้าไปทาง, ปะเก็นและโบลท์เป็นข้อต่อเดียวกัน. โดยทั่วไปจะใช้หน้าแปลนคอเชื่อมสำหรับเส้นที่มีอุณหภูมิสูงที่สำคัญ เนื่องจากดุมเชื่อมแบบชนจะให้การเปลี่ยนแปลงทีละน้อย. การเตรียมการเจาะและการเชื่อมจะต้องตรงกับผนังท่อที่สั่ง. การเลือก RF กับ RTJ ขึ้นอยู่กับการเชื่อมต่ออุปกรณ์, มาตรฐานปะเก็น, ปรัชญาการบริการและโครงการ; ทั้งสองหันหน้าไม่สามารถเปลี่ยนสนามได้.

ขั้นตอน 4: ล็อคการผลิตและการควบคุมคุณภาพ

ก่อนการผลิต, กำหนดเส้นทางการปลอมที่ต้องการ, การรักษาความร้อน, ความถี่ในการทดสอบ, ขีดจำกัดความแข็ง, ความครอบคลุมของ PMI, การตรวจสอบพื้นผิว, การตรวจอัลตราโซนิก, การตรวจสอบมิติและประเภทใบรับรอง. คำสั่งควรระบุด้วยว่ามีการใช้จุดตรวจสอบหรือระงับโดยบุคคลที่สามหรือไม่.

สำหรับระบบเชื่อม, จัดแนวเกรดหน้าแปลนด้วย WPS ที่ผ่านการรับรอง, เปิดเครื่อง, การควบคุมระหว่างทาง, โลหะตัวเติมและ PWHT. ระดับ 91 งานสมควรได้รับวินัยเป็นพิเศษ เนื่องจากการตรวจสอบองค์ประกอบเพียงอย่างเดียวไม่สามารถยืนยันโครงสร้างจุลภาคที่ถูกต้องได้. การตรวจสอบย้อนกลับได้อย่างสมบูรณ์ตั้งแต่ความร้อนของวัตถุดิบไปจนถึงการมาร์กขั้นสุดท้ายถือเป็นสิ่งสำคัญสำหรับทุกเกรด.