การเชื่อมต่อวาล์วแบบปลายหน้าแปลนและแบบเวเฟอร์แตกต่างกันอย่างไร

วาล์วปลายหน้าแปลน

วาล์วปลายหน้าแปลนจะรวมหน้าแปลนหนึ่งตัวที่ปลายแต่ละด้านของตัวถัง. หน้าแปลนวาล์วแต่ละตัวเชื่อมต่อกับหน้าแปลนท่อผสมพันธุ์โดยใช้ชุดสลักเกลียวหรือสตั๊ดเฉพาะ. ขนาดหน้าแปลนของวาล์ว, การหันหน้าและการให้คะแนนต้องตรงกับระบบที่อยู่ติดกัน. ขึ้นอยู่กับประเภทวาล์วและการออกแบบ, ปลายเกลียวสามารถให้การเชื่อมต่อที่แข็งแกร่ง และช่วยให้ข้อต่อต้นน้ำและปลายน้ำสามารถจัดการแยกกันระหว่างการบำรุงรักษา.

หน้าแปลนแบบรวมช่วยเพิ่มความยาวแบบหันหน้าเข้าหากัน, มวลและวัสดุ. ที่สามารถเพิ่มต้นทุนการซื้อและการจัดการได้, แต่อาจต้องการโครงสร้างตัวถังที่กว้างขึ้นสำหรับเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดใหญ่, โหลดท่อที่สูงขึ้น, มาตรฐานโครงการหรือแนวทางปฏิบัติในการบำรุงรักษาเฉพาะ. วาล์วยังต้องการการรองรับที่ถูกต้อง; หน้าแปลนแบบรวมไม่ได้แสดงให้เห็นถึงการถ่ายโอนความเครียดของท่อที่ไม่สามารถควบคุมเข้าสู่ร่างกายได้.

วาล์วแบบเวเฟอร์

วาล์วเวเฟอร์อยู่ระหว่างหน้าแปลนท่อสองอัน. สลักเกลียวหรือสตั๊ดยาวยึดชุดประกอบทั้งหมด. โดยทั่วไปร่างกายจะมีรูตรงกลาง, ไม่ใช่ชุดเกลียวครบชุดสำหรับการเชื่อมต่อแบบสลักเกลียวอิสระสองตัว. ขนาดที่หันหน้าเข้าหากันสั้นและน้ำหนักที่น้อยกว่าสามารถเป็นประโยชน์ในกรณีที่มีพื้นที่ว่าง, ความสามารถในการรองรับหรือมวลการติดตั้งมีจำกัด.

เพราะตัวยึดทั่วไปจะหนีบทั้งสองด้าน, การถอดท่อที่อยู่ติดกันหรือการคลายข้อต่อจะส่งผลต่อการประกอบทั้งหมด. ท่อจะต้องอยู่ในแนวเดียวกันและรองรับระหว่างการติดตั้งและบำรุงรักษา. หน้าที่ปลายท่อหรือจุดสิ้นสุดทางตันไม่ใช่ความสามารถของวาล์วเวเฟอร์ทั่วไป; ต้องมีคะแนนผู้ผลิตที่ชัดเจนและการเตรียมการติดตั้งที่ได้รับอนุมัติ.

การเปรียบเทียบวาล์วแบบหน้าแปลนกับเวเฟอร์

วิธีการเลือกการเชื่อมต่อวาล์วที่ถูกต้อง

1. เริ่มต้นด้วยข้อกำหนดของวาล์วควบคุมและท่อ

อย่าเลือกรูปแบบตัวถังจากราคาหรือพื้นที่ว่างเพียงอย่างเดียว. ระบุมาตรฐานวาล์ว, มาตรฐานหน้าแปลนท่อ, แรงกดดันในการออกแบบ, อุณหภูมิการออกแบบ, ของเหลว, ค่าเผื่อการกัดกร่อน, ข้อกำหนดด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัย, ข้อกำหนดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของผู้ลี้ภัย, ระดับการรั่วไหลและข้อกำหนดของเจ้าของ. ยืนยันรุ่นที่นำมาใช้ในใบสั่งซื้อ.

2. ตรวจสอบความเข้ากันได้ของหน้าแปลนและสลักเกลียว

หน้าแปลนผสมพันธุ์ต้องมีรูปแบบสลักเกลียวและระยะห่างภายในที่วาล์วกำหนด. แผ่นผีเสื้ออาจยื่นออกไปนอกร่างกายระหว่างการเปิด, ดังนั้นท่อหรือหน้าแปลนจะต้องไม่รบกวน. ตรวจสอบเส้นผ่านศูนย์กลางของสลักเกลียว, ตัวเลข, ความยาวและการเข้าถึง. สำหรับการติดตั้งเวเฟอร์, ตรวจสอบว่าสลักเกลียวผ่านรูตรงกลางตัวถังหรือไม่ และอนุญาตให้หันหน้าแปลนท่อที่เลือกไว้ได้หรือไม่.

3. ประเมินหน้าที่กระบวนการ, ไม่ใช่แค่แรงดันในแนวเส้นเท่านั้น

ประสิทธิภาพของวาล์วปีกผีเสื้อขึ้นอยู่กับแรงดันต่าง, ทิศทางการไหลที่ทำเครื่องหมายไว้, ความเร็ว, ความถี่ในการทำงาน, ตำแหน่งการควบคุมปริมาณ, การเกิดโพรงอากาศหรือความเสี่ยงแบบแวบวับ, ของแข็งและวัสดุที่นั่ง. ระดับร่างกายและระดับที่นั่งอาจแตกต่างกัน. วาล์วที่อยู่ระหว่างหน้าแปลนยังคงไม่เหมาะสมกับหน้าที่ของกระบวนการ.

4. วางแผนการบำรุงรักษาและการแยกตัว

พิจารณาว่าจะถอดวาล์วออกอย่างไร, แต่ละด้านของท่อจะได้รับการรองรับอย่างไร และระบบต้องการให้ด้านใดด้านหนึ่งยังคงเชื่อมต่ออยู่หรือไม่. หากวาล์วอาจได้รับแรงดันด้านเดียวระหว่างการบำรุงรักษา, รับพิกัดจุดสิ้นสุดสายการผลิตและข้อจำกัดในการติดตั้งที่แน่นอนจากผู้ผลิต. การออกแบบแบบดึงหรือหน้าแปลนคู่อาจเหมาะสมกว่าเมื่อต้องใช้สลักแบบอิสระ, แต่การกำหนดค่าที่ได้รับการจัดอันดับที่แน่นอนยังคงควบคุมอยู่.

5. บัญชีสำหรับน้ำหนัก, พื้นที่และภาระภายนอก

วาล์วเวเฟอร์สามารถลดมวลที่ติดตั้งและความยาวแบบเผชิญหน้าได้. การออกแบบปลายหน้าแปลนอาจช่วยลดความยุ่งยากในการรองรับและการจัดเตรียมเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดใหญ่. ไม่ควรใช้ตัวเครื่องเพื่อดึงท่อที่ไม่ตรงแนวเข้าด้วยกัน. ตรวจสอบปฏิกิริยาของไปป์, มวลตัวกระตุ้น, การสั่นสะเทือน, การเคลื่อนตัวทางความร้อนและสถานที่รองรับโดยวิศวกรท่อที่รับผิดชอบ.

จุดตรวจติดตั้งและตรวจสอบ

ความเสียหายที่พบหลังการติดตั้งควรได้รับการประเมินอย่างเป็นระบบ. คำแนะนำของเราเกี่ยวกับ หกสาเหตุของความเสียหายที่พื้นผิวซีลวาล์ว อธิบายวิธีการผลิต, การดำเนินการ, การกัดกร่อน, การกัดเซาะ, การสึกหรอทางกลและความล้าสามารถโต้ตอบได้.

คำถามที่พบบ่อย

คำแนะนำทางเทคนิคและผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง